Uit die oog van 'n speler - die O.13 A hokkiewedstryd

Uit die oog van 'n speler - die O.13 A hokkiewedstryd 

deur Mikayla Barnard

Sjoe, wat ’n ongelooflike ervaring was my laaste Interskole hokkie van die laerskool!!!!  Dit was ’n aftel van skooldae, laaste paar oefen sessies inpas, kreet oefen, 5uur opstaan om 6uur by die skool te wees, hare vleg en regmaak vir die groot dag, Big Brag, en uiteindelik ‘Game day’.  My maag het weer gefladder soos altyd en weer was ek herinner daaraan dat ek nie hierdie dag alleen gaan aanpak nie. 

Ons het as een man saamgestaan toe ons saam met die Gimmies aantree vir ons kreet.  Maar ek het nie bang gevoel nie, net die ‘butterflies’ en die opgewondenheid wat ek nie kon keer nie.  Ek het die groot skare mense voor ons sien staan….. en dit was vir my iets wat ek altyd sal onthou…. Almal is hier om ons wedstryd te kom kyk.  Dit het my sowaar weer baie dankbaar en nederig laat voel.  Dankbaar dat ek gesond is en dat kan sport doen, iets waarvoor ek so lief is.  En met die mooiste prentjie van bewolkte berge in die agtergrond het ek weer die Here so naby ons span ervaar.

Ons span het elke geleentheid gebruik om te wys waartoe ons in staat is, en alles waaraan ons so hard gewerk het deur die seisoen saam met juffrou Jackie, het so mooi bymekaar gekom.  Ek dink hierdie wedstryd was een van ons wedstryde waar ons die lekkerste nog saam gespeel het as span.   

Die wedstryd het my uitgedaag en ek het alles gegee!!  Half tyd was die telling nog 0 -0.  Ek weet die skare aan die Jade kant het toe baie hoop gehad.  Die Gimmies ook…. Want ek onthou net die gedruis van stemme en liedjies en aanmoediging.  

Ons het nooit moed opgegee nie, en nie een keer in die wedstryd het ons ophou veg nie.  Dit het my so trots gemaak om deel te kon wees van hierdie span.  Ek sal die herinneringe van hierdie wedstryd vir altyd onthou.  Alhoewel die telling met die eindfluitjie 2-0 was vir Gim, was ons harte oukei….want ons weet ons het ons beste gegee. 

Ons emosies was hoog na die wedstryd.  Maar ons was trots omdat ons kon aanhou druk toepas tot op die laaste minuut.  Ons het so mooi as span saaamgewerk en ek kon die ondersteuning van my spanmaats op die veld die heeltyd ervaar.  Of ons nou gewen of verloor het, die geleentheid was 'n viering van harde werk en passie.  

Met moeë bene en ’n gemoed van dankbaarheid het ons van die veld afgestap.  Juf Jackie se sagte, gelukkige oë vol trane van trots, sal my altyd by bly.  Ek het soveel respek vir haar en sy het ons as span so baie geleer en so baie met ons reggekry die seisoen.  

Die gees van interskole is ongelooflik aansteeklik. 

Dit is 'n tyd in die  jaar waar 3 skole saamkom en mekaar aanmoedig in sport en kultuur. 

Die opwinding en trots vul die hele Paarl.  Alles staan stil, self ons akademie kry geen aandag vir ’n volle week.

Dis ’n tyd waar deursettingsvermoë en samewerking gewoon word. 

Interskole sorg vir gesonde kompetisie en vriendskap tussen skole. Dit is 'n onvergeetlike geleentheid wat lewenslange herinneringe skep, of jy wen of verloor. Dis tog nie al wat saak maak nie.  Die wen is altyd lekker, maar die leer en groei wat jy saam met jou kan vat na elke wedstryd is goud werd!!!