Matriek momente: Uit die lens van 'n toeskouer

 Matriek momente: Uit die lens van 'n toeskouer

deur Chane van Zyl

Foto: EJ Lang

Gim se hekke wemel van voete wat in en uit beweeg. Dis 'n gonsende bynes van opwinding en verwagting wat in die lug hang. Die groot dag het uiteindelik aangebreek. Dit is INTERSKOLE!

Met 'n hart vol liefde en nostalgie neem ek die geleentheid waar om die dag te deel met my geliefde vriendinne. Ons loop saam langs die veld, die herinneringe van ons avonture en oomblikke van vreugde en verdriet deelend. Ons praat oor ons drome en hoop vir die toekoms, terwyl ons weet dat hierdie oomblikke ons altyd sal verbind, selfs al skei ons paaie eendag.

Die geur van vars grasperk vul die lug, en ek kan nie anders as om die oomblik te koester nie. Ek neem 'n oomblik om om my te kyk en al die gelukkige gesigte te sien. Ons meisies het ons verskillende belange en talente, maar vandag is ons almal een - een skool, een gemeenskap, een familie.

Die wedstryde vorder, en ek voel die adrenalien in my are pomp. Ek weet dat ons 'n paar van die beste sportvroue in die land het, en ek kan nie wag om te sien hoe hulle almal blink en straal op die baan nie. Die glimlagte op hulle gesigte is 'n bewys van die harde werk en toewyding wat hulle in hulle sport sit.

Die groot wedstryde begin, en die gejuig en gejubel van die toeskouers vul die lug. Die groentjies, nog nuut in die skool, hardloop soos windhonde op die baan. Hulle oë skyn van emosie en bewondering terwyl hulle die ouer meisies in aksie sien. Vir hulle is dit 'n dag van inspirasie, 'n dag waarop hulle besef dat hulle ook een dag op daardie baan sal wees, hulle eie voetspore agterlaat vir die volgende geslag.

Foto: EJ Lang

My gedagtes dwaal af na die afgelope jare, die oomblikke van moeilikheid en uitdagings, maar ook die oomblikke van oorwinning en glorieryke oomblikke. Hierdie skool het my gevorm, my geleer om sterk te wees, om nooit op te gee nie, en om my drome na te jaag met vasberadenheid.

Vir die ouer meisies, die miladys, is dit 'n bittersoet oomblik. Dit is die laaste keer wat hulle die skoolklere dra. Hulle gesigte straal van vreugde, maar daar is 'n effense glinster van trane in hulle oë, want die besef spoel oor hulle dat die tyd met ons vriendinne, sussies en onderwysers nie lank meer sal wees nie.

Soos die son begin sak en die dag tot 'n einde kom, sit ons saam op die grasperk en deel ons die hoogtepunte en herinneringe van die dag. Dit is 'n tyd van saamhorigheid en dankbaarheid vir hierdie spesiale oomblikke. Die skool se gees brand helder in ons harte, en ons weet dat ons suster-familie altyd by ons sal wees, maak nie saak waar die lewe ons mag neem nie.

Soos die nag val, voel ek 'n diepe dankbaarheid en trots om deel te wees van hierdie gemeenskap. My hart loop oor van waardering vir die geleenthede, die vriendskap, en die herinneringe wat ek hier gemaak het. Girls High sal altyd 'n huis vir my wees, 'n plek waar ek hoor, en 'n plek waar ek 'n stukkie van my hart sal los.

Met die sterre wat die hemel versier, weet ek dat hierdie oomblikke van vreugde, opwinding en saamhorigheid vir ewig in my siel sal glinster. Ek is trots om deel te wees van die Girls High suster-familie, en ek sien uit na die avonture wat die toekoms vir ons inhou.

Foto: EJ Lang

Laat die blos op my wange en die herinneringe in my hart my altyd herinner aan hierdie wonderlike dag - 'n dag van trotse mamma's en pappa's, glinsterende plakkate, opgewonde leerlinge, en meisies wat met trots hulle skoolklere dra.

Dis 'n stukkie van my hart wat vir ewig jade, blou en wit geverf sal wees. Girls High sal altyd 'n spesiale plek in my hart hê.

Ek sluit af met die volgende aanhaling deur ń onbekende skrywer; “Focus on solutions: as leaders and dreamers, we have to be prepared for problems, we have to know how to handle them and what to do when they come. Because, beyond a shadow of a doubt, no matter who you are, what you do, or how much success you have obtained - problems are something that each of us, as dreamers and leaders, experience. They don't go away because we wish them away, have reached a certain status, or because we ignore them. No, because we live in an imperfect world - problems exist. They are a part of life - a part of leading people and teams, a part of creating something that doesn't exist. But here's the beautiful thing: for every problem that exists, there is a solution. We merely have to be willing to find it, create it, and implement it. When you brand yourself properly, the competition becomes irrelevant. CONFIDENCE HAS NO COMPETITION.”